Fundacja Równi, Choć Różni

nazywam się Paweł Błachowicz. Od urodzenia choruję na postępujący zanik mięśni. Mimo to moja niepełnosprawność nie przeszkadza mi w rozwoju intelektualnym i uczestniczeniu w życiu społecznym mojego regionu, a nawet Polski i Europy.

Każdego roku pokonuję kolejną granicę, obalam kolejny stereotyp osoby niepełnosprawnej i osiągam kolejny sukces. W 2004 roku byłem Wolontariuszem Europejskim w Wielkiej Brytanii, gdzie pracowałem w ośrodku dla osób niepełnosprawnych oraz pomagałem w dokształcaniu zawodowym tamtejszym osobom bezrobotnym (zapoznawałem je z obsługą komputera i podstawowych programów). Pod koniec 2005 roku wraz z grupą byłych Wolontariuszy Europejskich założyliśmy Stowarzyszenie Uczestników Wolontariatu Europejskiego TRAMPOLINA. Na początku 2006 roku w ramach Programu ERAZMUS ukończyłem studia w Finlandii, a dziś piszę pracę magisterską z zakresu edukacji nieformalnej w Polsce.

Zdaję sobie jednak sprawę, że te wszystkie sukcesy osiągam tylko i wyłącznie dzięki szczęściu, które pomaga mi trafiać na ludzi życzliwych i chcących pomagać. Tylko dzięki mojej rodzinie i przyjaciołom doszedłem tu, gdzie dzisiaj jestem. Wiem jedno – wiele osób niepełnosprawnych nie ma takich możliwości jak ja. Często ich całym światem są cztery ściany mieszkania.

Analizując swoje życie doszedłem do wniosku, że czas to zmienić. Że czas, abym przestał prosić o pomoc innych i sam zaczął pomagać. Marzę o tym, by zmienić życie choć jednej osoby zamkniętej w swoim domu i dać jej taką szansę, jakich ja dostaję dziesiątki każdego dnia. Efektem moich marzeń i pierwszym krokiem do ich spełnienia jest fundacja, którą założyłem. Jej nazwa, to Fundacja Równi, choć różni. Chciałem, żeby już od początku uświadomić ludziom stykającym się ze mną, że pomimo tego, że każdy z nas jest inny, to wszyscy mamy równe prawa, których nie powinny ograniczać kolor skóry, wyznanie ani niepełnosprawność.

Niestety realia dzisiejszego świata są takie, że marzenia nie spełniają się bez pieniędzy. Dlatego zwracam się do Państwa z prośbą o finansowe, rzeczowe lub osobowe wsparcie mojego działania. Nie pozwólmy dzielić ludzi na lepszych i gorszych. Wspólnie możemy pomóc ludziom żyć. Wspólnie możemy dać im nadzieję i pokazać, że nie są sami w walce z codziennymi przeciwnościami losu.